sweet little lies.
het is die dag
je telt de hartjes op mijn sokken
de tijd
ze drijft voorbij zoals
de regendruppels over het raam glijden
tijd als water
hele rivieren liefhebben we weg
terwijl alle andere werelden verder draaien,
veranderen sokken in blote voeten
en schijnt de zon hierbinnen als nooit tevoren
dromen brengen ons waar we maar willen
en liefde is onze enige religie
als we slapen in een zee van lieve verzinsels.
if i could.
dan zou ik het mooiste gitaarmuziekje in je hoofd af laten spelen,
elke keer als je mij zag.
stroboscopen.
als een roes
door de nacht
weinig woorden
passeerden mijn lippen
die zich op donkerrode wijze
een weg door de avond lachten
al het licht
was donker
heel veel blikken
passeerden mijn zicht
dat die wereld half dichtgeknepen
gelukzalig tot zich nam
soms is dansen alles wat je nodig bleek te hebben.
dag.
dag
met je haren
en je lach
die me lief zijn
en waren
dag
met je fiets
en je ging
alsof alles
ineens niets
dag
met je stilte
en je hoofd
die me doen vergeten
wat ik nou eigenlijk wilde
dag
met je beugel
en je grote bek
je was m’n eerste
blauwe plek
dag
met je date
en je krullen
die van liefde
nog niks weet
dag
met je angst
en je verdriet
jij duurde
altijd het langst
hoi
lief leven
met alles dat
er nog komen gaat
dat gaat nemen
maar vooral
gaat geven
en zo zeg ik gedag tegen alles dat me wellicht opvreet terwijl ik over ze pieker. en tegen alles wat me ooit zeer heeft gedaan. ze hebben m’n hoofd immers lang genoeg gevuld en het is tijd voor wat nieuwe visies.
lijstje.
alles is zeepbellen
donkerrode lippen
oude telefoons
een krul in je haar
kersverse muziek
verrotte gympies
alles is anders
alles gaat elke seconde voorbij
alles is een blik
en natuurlijk ook liefde.
falling out of reach.
ik weet het
elke dag
een beetje minder
dan fiets ik
en weet precies
hoe laat het is
dan lach ik
om daarna
gelijk in verwarring uit te barsten
slaap ik,
laten de dromen op zich wachten
wacht ik,
neem ik een kop vol verhalen
met me mee
stukje bij
beetje
valt alles weg
tot waar het hoort te zijn.
peaceful the world lays me down.
en zo
nestelt de dieppaarse lucht
zich over mijn hoofd
waarin ik werd meegesleurd
zo zakt de zon
en legt zich neer
bij alles wat er werd verwacht
zo is de avond
zo loop ik verder
en zo is het goed.
zoete inval.
het is als de strawberry kisses
en dat je dat meteen
en ik lachen
als de stromende regen
en dat wij onderdoken
in elkaar
als de wind
toen we fietsten en ik zei
dat jij m’n dag had gemaakt
het was als die lach daarna.
my neverending stories.
wildvreemde dromen en
tel ik mijn slapeloze nachten
waarin talloze gedachten mijn bed niet verzachten, die
gaan maar meestal komen.
het lijkt altijd maar
die vage roes is niet te stoppen
met jou en jou steeds in mijn kop en
ik weet dat niks is waar.
ik ben te goed in verzinnen hoe het allemaal zou kunnen gaan en dan is het plots te laat en zie ik door het raampje van de tram hoe het aan me voorbij raast terwijl ik verdwaalde in mijn eigen dromen. Soms kun je het ene moment de meest wijze dingen zeggen en er heilig in geloven maar het hxe9bben van de perfecte levensvisie betekent nog niet dat je hem ook daadwerkelijk waarmaakt. Nu nog niet. Ik ben een meisje van fouten en honderden sloten tegelijk. Sprookjes bestaan nog altijd hoewel ik de grote, boze wolf al een paar keer ben tegengekomen. Een wolf in schaapskleren zeggen ze meestal, nou bij mij zag ‘ie er toch echt uit als een prins.